တစ္ေထာင့္ငါးရာနဲ ့ျပီးေျမာက္တဲ့ အလွဴ

အရင္ေန႔ တစ္ေန႔က ကၽြန္မအလုပ္ရဲ႕ ေရွ႕မွာ အဘြားအိုတစ္ေယာက္ လာအလွဴခံပါတယ္။ အဘြားက အရင္ကလဲ လာေနက်လို႔ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာပါတယ္။ အဘြားကို ေဆးကုစရိတ္နဲ႔ မုန္႔ဖိုးကိုလဲ သူေပးေနက် လို႔ေျပာဖူးပါတယ္။ တခါတခါလဲ ကၽြန္မရွိေနတုန္း အဘြားလာရင္ သူထြက္ထြက္သြားျပီး ပိုက္ဆံေပးျပီး ေနေကာင္းလား က်န္းမာလား စျပီး ေမးေနတာ ၾကားဖူးေနေတာ့ ကၽြန္မလဲ ပိုက္ဆံေလး ယူသြားျပီး ထြက္သြားလိုက္ပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ မုန္႔ေတြပါ ေပးေနက်ပါ။ ခုက မုန္႔က အဆင္သင့္ကလဲ မရွိ သူငယ္ခ်င္းကလဲ မရွိဆိုေတာ့ ပိုက္ဆံပဲ ေပးလိုက္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ထြက္သြားခဲ့တာပါ။

အဘြားလက္ထဲကို ပိုက္ဆံေလး ထိုးေပးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အဘြားက တုန္တုန္ရီရီနဲ႔ ေျပာပါတယ္။

“ေျမးေလးရယ္ အဘြားကို အိမ္လခ မေပးႏိုင္လို႔တဲ့ အဘြားရဲ႕ ေစာင္ေတြနဲ႔ အ၀တ္ေတြ သူတို႔ ယူထားၾကတယ္တဲ့”

ကၽြန္မလက္ေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အဘြားလက္ေတြက ေအးစက္ေနတာပဲ၊ သူမေန႔က ဘယ္မွာအိပ္ခဲ့ပါလိမ့္။ ခဏဆိုသလိုပဲ ကၽြန္မရဲ႕ အိမ္က အဖြားကို သြားသတိရလိုက္မိပါတယ္။ ငါ့အိမ္ကအဖြားက ေႏြးေႏြးေထြေထြး အိပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီအဘြားက ဘယ္လို အိပ္ေနရပါလိမ့္လို႔။ ဆံုးသြားတဲ့ ဖြားဖြားရဲ႕႕ လက္ကလဲ ဒီလိုေအးစက္တတ္တယ္ ဆိုတာ ကၽြန္မျပန္မွတ္မိလိုက္ပါတယ္။ အဘြား ဆက္ေျပာပါတယ္။

“ေျမးေလးရယ္ အဘြားကို ကူညီပါဦး ဟိုသူငယ္ေလးေရာ သူ႔နားကိုေျပာေပးပါလားကြယ္ အဘြားအခုေဆးခန္းကိုလာတာ ဒီေန႔ညေနမွမေပးရင္ အဘြားကို အိမ္ေပၚကေန ဆင္းရမယ္ေျပာတယ္ ”တဲ့

အဘြားအသံက တိုးလြန္းေတာ့ မနည္းနားေထာင္ရပါတယ္ ။

“ ဘြား အိမ္လခက ဘယ္ေလာက္ေပးရမွာလဲ ”လို႔ေမးလိုက္တယ္။

အဘြားက လက္ေလး ၃ေခ်ာင္းေထာင္ျပျပီး တိုးတိုးေလးေျပာတယ္ သံုးေသာင္း ဆိုလား သံုးေထာင္လား..။

ကၽြန္မေတာ့ ေတြးလိုက္မိတယ္ . ဘယ္လိုလဲ သံုးေသာင္းလား အဲ့ဒါဆိုရင္ေတာ့ ဒုကၡပဲ ဒီညေနထိမေျပာနဲ႕ လကုန္ထိေတာင္ ငါ့ဆီမွာလဲ သံုးေသာင္းမရွိဘူး.။ ဟိုလူကလဲ ျပန္မလာေသးဘူး . ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ .. စသျဖင့္ေတြးေနတုန္း ဘြားကထပ္ေျပာပါတယ္။

“ သမီးေလး အဘြား ထိုင္ေစာင့္ရမလားဟင္” တဲ့

“အဘြားရယ္ . သူက အျပင္ထြက္သြားတာ အဘြားရဲ႕ ။ သူျပန္လာရင္ သမီး ေျပာေပးပါ့မယ္ေနာ္” လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ကၽြန္မေျပာသာေျပာရတာ အားမရွိေတာ့ဘူး။ တကယ္လို႔ ဒီညမွ အဘြားကို သူတို႔ ဘယ္မွာ ပစ္ထားၾကမွာလဲ ။ အဘြားရဲ႕ အိမ္က ေအးသာယာရဲ႕ အစြန္အဖ်ားနားေလးမွာ လို႔ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကေျပာဖူးတယ္။ အဲ့နားေလးမွာ အိမ္ေကာင္းေကာင္းေတြမွ သိပ္မရွိတာ ။ျပီးေတာ့ အဖြားကလဲ တစ္ေယာက္ထဲေနတာ ။

ကၽြန္မ ေသခ်ာေအာင္ထပ္ေမးလိုက္ၾကည္႔တယ္။

“ဘြား သံုးေသာင္းဟုတ္လား ” ။ အဘြားက တိုးတိုးေလးေျပာတယ္ ” သံုးေထာင္ပါကြယ္ တကယ္လို႔ သမီးေလး အဘြားေစာင့္ရမယ္ဆို ဒီပိုက္ဆံေလးကို ျပန္ယူျပီး ျပည္႔တဲ့အထိ ေစာင့္ပါ့မယ္” ဆိုျပီး ေပးထားတဲ့ တစ္ေထာင္တန္ ေလး ကို ျပန္ထိုးေပးေနပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့မွာ ကၽြန္မမွွာ ..

“ ေအာ္ သံုးေထာင္လား သမီး တခါထဲ ေပးလိုက္ပါ့မယ္ ခဏေနာ”ဆိုျပီး ကၽြန္မ ဆိုင္ထဲျပန္၀င္လာျပီး ပိုက္ဆံယူျပီး ေပးလိုက္ပါတယ္။

“ဒါဆို အဘြား ျပည့္သြားျပီေနာ္” လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

အဘြားက ပိုက္ဆံေလးကို တရိုတေသေလး ယူျပီး ဆုေပးပါတယ္။ ေပးျပီးတာနဲ႔ ပိန္လြန္းျပီးခါးေလးနဲနဲ ကိုင္းေနတဲ့ အဖြားက ကၽြန္မကို ေမာ့ၾကည္႔လာပါတယ္ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မလက္ေတြကို ဖမ္းဆုပ္ျပီး ေျပာပါတယ္..။

“သမီးေလးရယ္.. အဘြားကိုေခၚထားလို႔ရရင္ ေခၚထားပါလားကြယ္ အဘြားကိုေခၚထားပါေနာ္” တဲ့။

အဘြားမ်က္လံုးေတြကို ကၽြန္မ စိုက္ၾကည္႔လိုက္မိတယ္. တိမ္နဲနဲေလး စြဲခ်င္ေနတာလား အဘြားသူငယ္အိမ္ေတြက ျပာေနတာလား။ အဲ့ခဏေလးအတြင္းမွာ ကၽြန္မ အမ်ားၾကီးေတြးလိုက္မိတယ္.။ အဘြားက ဘယ္ေနရာမွာဆို အဆင္ေျပႏိုင္မွာလဲ လို႔ ။ ကၽြန္မေဘးမွာ ကားသံေတြ မီးစက္ေမာင္းတဲ့ အသံေတြ အားလံုး ဘယ္နားေရာက္သြားမွန္းမသိဘဲ ကၽြန္မရဲ႕ ကမၻာၾကီးက တိတ္ဆိတ္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ အဘြားကို ေျပာလိုက္ရတယ္။

“ အဘြားရယ္ .. မျဖစ္လို႔ပါေနာ္၊ သမီးတို႔ကလဲ သူမ်ားအလုပ္မွာ လခနဲ႔ လုပ္ရတဲ့လူေတြေလ။ သမီး ေနရာစံုစမ္းေပးပါ့မယ္ေနာ္ အဘြားေနလို႔ရမယ့္ေနရာကို သမီးတို႔ စံုစမ္းေပးပါ့မယ္ေနာ္ ”

အဘြား က ေခါင္းေလးျငိမ့္ျပီး ကၽြန္မကို ႏႈတ္ဆက္ျပီး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာျပီး ျပန္သြားပါတယ္။ သူအားကိုးတဲ့ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းကိုလဲ သူလာသြားတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါလို႔ မွာသြားပါတယ္။

ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းျပန္လာေတာ့ အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ သူက ကၽြန္မကို ပိုက္ဆံသံုးေထာင္ ထုတ္ေပးတယ္။ ဘယ္ရမလဲ ။ကၽြန္မလဲ ဒီကုသိုလ္ေၾကးေလးေတာ့ ခြဲယူဦးမွေပါ့ေနာ္။

“ အာ.. ရတယ္ တကယ္လို႔ ေပးခ်င္ရင္လဲ တစ္ေထာင့္ငါးရာ ပဲေပးေတာ” ့ လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

သူက ရီျဖဲျဖဲ နဲ႕ စပါတယ္။ “ဘာလို႔ ေပးရမွာလဲ ။ အစကထဲက ေပးျပီးသားကို ”တဲ့ ။

မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္ေတာ့မွ “ကဲကဲ ေရာ့ ေထာင့္ငါးရာ”တဲ့ ။ ျပီးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား သက္ျပင္းခ်ျပီး ရီလိုက္ပါတယ္။

အဘြားရယ္ ဒီညေတာ့ အဘြြားေစာင္ေလးနဲ႔ အိပ္ရေတာ့မွာေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ရက္ေတြ အဘြားလက္ေတြ ေအးစက္မေနေတာ့ဘူးေနာ္။